شاعر: شادروان خسرو زنده بودی (فرزند زایرحسن)

از قباکلکی تنگستان

برای مشاهده این شعر محلی به ادامه مطلب مراجعه کنید.

شاعر: شادروان خسرو زنده بودی (فرزند زایرحسن)

از قباکلکی تنگستان

دنیا پر از زیر و بم ن
ای دل پر از درد و غمن
هر چی موسیت می گُم کمن
(یاد زمانه ی ناتری)

بلتک و بلها دیگه نی
نعلین و دمپا دیگه نی
برنج چمپا دیگه نی
(یاد زمانه ی ناتری)

مشتک و نونای توه
آرد و خمیر و خون چوه
کهره و تیشر و بره
(یاد زمانه ی ناتری)

گلّه کجا مندال کو؟
کو اوشی و غلوال کو؟
او بازی کوچال کو؟
(یاد زمانه ناتری)

دو شیر و ماس و لورکا
او خنک تو دولکا
کو رسه و دول بکرکا
(یاد زمانه ناتری)

کو جیلم و داس بنه
کو بایره و انگزگنه
کو دل خوشی ها و خنه
(یاد زمانه ناتری)

یاد لکارد و خون چوه
یاد بره یاد کُوِه
هم یاد هاسک هم چوه
(یاد زمانه ی ناتری)


یاد برنج بونکری
هم یاد مرغ پاپری
جومه بشور پرپری
(یاد زمانه ناتری)

لوکه تو توسو دیگه نی
چاله  زمسو دیگه نی
دمباز و پرسو دیگه نی
(یاد زمانه ی ناتری)


دو کشک و پرگو دیگه نی
عو دو  و گرگو دیگه نی
پر ونگ و متکو دیگه نی
(یاد زمانه ناتری)

بکرک سر چه دیگه نی
دیمیتی تو سه چه دیگه نی
جاروف و پچه دیگه نی
(یاد زمانه ناتری)

کو ماس و کاکل دنگرو
کو رطبای پنگ کرو
کو چه و دول و او شلو
(یاد زمانه ی ناتری)

کو کنگا و خرما و خشک
روغن خش و خرما پسک
کو نون گرم تو پسک
(یاد زمانه ی ناتری)

کو اوکش و کو بر دله
کو شله و کو چنگله
کو کل و بیت و اشکله
(یاد زمانه ی ناتری)

شعرم تموم آوی ولی
با غصه و با در دلی
بارم سوک اوی کمی
(یاد زمانه  ی ناتری)

خسرو مکُ تو هی ورار
از ای زمان و روزگار
دنیا ندارد اعتبار
(یاد زمانه ناتری)

اقتباس از کتاب :
از کوه تا کرانه
(شعر شاعران تنگستان)
به کوشش عبدالمجید زنگویی
انتشارات لیان
چاپ۱۳۸۹
ص۱۴۸_۱۴۹